Wawrzyniec Janca

Z Kwidzynopedia - encyklopedia e-kwidzyn
Wersja Rachel (dyskusja | edycje) z dnia 15:11, 15 mar 2010
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Wawrzyniec Janca - duchowny katolicki żyjący w latach 1735 - 1786.

Nazwisko Janca w różnych tekstach źródłowych można odczytać jako: Janza, Jantza, Janea, Jauka lub Jonca.

Pochodził z terenu diecezji włocławskiej. Dnia 11 czerwca 1758 roku otrzymał tonsurę i niższe święcenia w tejże diecezji. 15 września 1759 roku został przyjęty do chełmińskiego seminarium duchownego. Z rąk bpa sufragana Fabiana Pląskowskiego w katedrze chełmińskiej otrzymał 31 maja 1760 subdiakonat na prowizję kościoła w Krasnej Łące, 15 czerwca 1760 roku diakonat, a 7 września tego roku prezbiterat. We wrześniu 1760 jako alumn udzielał też chrztu w farze chełmińskiej. Wyjechał do Krasnej Łąki gdzie pełnił posługę jako komendariusz od października 1760 do sierpnia 1762 roku. W 1762 roku, przez kilka miesięcy był też komendariuszem w Dzierzgoniu i w Sztumie od marca 1762 do kwietnia 1767 roku. Był promotorem Bractwa Różańcowego w Sztumie, proboszczem w latach 1766 - 1780 w Dąbrówce Malborskiej. W Tychnowach został proboszczem w czerwcu 1780 roku i pełnił tam posługę do września 1786 roku.

Zmarł 8 października 1786 roku w Tychnowach i tam został pochowany 12 października w kościele.



Źródło

Duchowieństwo katolickie oficjalatu pomezańskiego w latach 1525-1821 - Wojciech Zawadzki - 2009 r.