Waldemar Baszanowski

Z Kwidzynopedia - encyklopedia e-kwidzyn
Wersja WikiSysop (dyskusja | edycje) z dnia 09:46, 29 kwi 2011
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Waldemar Romuald Baszanowski (ur. 15.08.1935. w Grudziądzu - zm. 29.04.2011. w Warszawie) - polski sztangista, wielokrotny medalista olimpijski, mistrzostw świata i Europy.

W latach młodości wychowywał się i mieszkał z rodziną w Kwidzynie. Był absolwentem Państwowego Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Kwidzynie (1957).

Najwybitniejszy polski sztangista w historii. Treningi rozpoczął w 1957 na warszawskiej AWF. W 1960 uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Rzymie. Zajął na nich 5. miejsce. Kolejne lata to pasmo sukcesów. W 1961 został po raz pierwszy w karierze mistrzem świata oraz mistrzem Europy. Na kolejnych zawodach mistrzowskich (mistrzostwa świata i Europy w 1962 i 1963) zdobył cztery medale - wszystkie srebrne.

Występ na igrzyskach olimpijskich w Tokio (1964) zaowocował zdobyciem złotego medalu. Uzyskał w trójboju 432,5 kg, bijąc dotychczasowy rekord olimpijski o 25 kg.

W 1965 ponownie wywalczył mistrzostwo świata oraz mistrzostwo Europy, a w 1966 wicemistrzostwo świata i Europy.

Olimpiada w Meksyku 1968 to kolejny wielki sukces sztangisty. Powtórzył sukces z Tokio, wygrywając z drugim zawodnikiem z przewagą aż 15 kg.

Rok 1969 uwieńczył ponownym zdobyciem tytułem mistrza świata i Europy w Warszawie, ustanawiając przy okazji cztery rekordy świata, a rok (1970) i dwa lata później (1971) na mistrzowskich imprezach sklasyfikowany został dwa razy na drugim miejscu na świecie i dwukrotnie na pierwszym w Europie.

Po raz czwarty wziął udział w olimpiadzie w 1972 w Monachium. Zakończył zawody na czwartym miejscu.

Inne osiągnięcia sztangisty to: 9-krotne mistrzostwo Polski, 24 rekordy świata oraz 61 rekordów Polski. Trzykrotny chorąży polskiej ekipy olimpijskiej (1964, 1968, 1972).

W 1969 czytelnicy „Przeglądu Sportowego” uznali Baszanowskiego najlepszym sportowcem Polski.

Po zakończeniu kariery został trenerem. W 1994 został szefem wyszkolenia Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów, a w 1999 wybrano go na stanowisko prezydenta Europejskiej Federacji Podnoszenia Ciężarów.

W klasyfikacji fachowego pisma "World Weightlifting" został uznany za trzeciego sztangistę wszech czasów (za Turkiem Naimem Suleymanoglu oraz Węgrem Imre Földi).

Osiągnięcia:

  • Igrzyska olimpijskie: Rzym 1960: 5. miejsce (kat. lekka), Tokio 1964: 1. miejsce (kat. lekka), Meksyk 1968: 1. miejsce (kat. lekka), Monachium 1972: 4. miejsce (kat. lekka)
  • Mistrzostwa świata: 1961: 1. m. (kat. lekka), 1962: 2. m. (kat. lekka), 1963: 2. m. (kat. lekka), 1964: 1. m. (kat. lekka), 1965: 1. m. (kat. lekka), 1966: 2. m. (kat. średnia), 1968: 1. m. (kat. lekka), 1969: 1. m. (kat. lekka), 1970: 2. m. (kat. lekka), 1971: 2. m. (kat. lekka), 1972: 4. m. (kat. lekka)
  • Mistrzostwa Europy: 1961: 1. m. (kat. lekka), 1962: 2. m. (kat. lekka), 1963: 2. m. (kat. lekka), 1965: 1. m. (kat. lekka), 1966: 2. m. (kat. lekka), 1968: 1. m. (kat. lekka), 1969: 1. m. (kat. lekka), 1970: 1. m. (kat. lekka), 1971: 1. m. (kat. lekka)

Rekordy świata:

  • 9 razy w trójboju w kat. lekkiej – doprowadził do 450 kg w 1971
  • 8 razy w rwaniu w kat. lekkiej – doprowadził do 137,5 kg w 1971
  • 7 razy w podrzucie w kat. lekkiej – doprowadził do 173 kg w 1971

Link zewnętrzny

Sylwetka w portalu olimpijskim PKOl