Piotr Połomski

Z Kwidzynopedia - encyklopedia e-kwidzyn

Piotr Połomski przyszedł na świat 11 września 1898 roku w Straszewie (dawn. powiat Sztum), syn Leona (seniora) i Anieli z Metzów, brat Agnieszki, Heleny i Leona - juniora.

Piotr Połomski był aktywnym działaczem narodowym i społecznym na Powiślu. Po powrocie z I wojny światowej wstąpił w szeregi tajnej Polskiej Organizacji Wojskowej na Pomorzu, w obwodzie sztumsko - kwidzyńskim, który kierowany był w tym czasie przez Tadeusza Odrowskiego. Współpracował z Polską Radą Ludową na powiat sztumski i z wydziałem propagandy Warmińskiego Komitetu Plebiscytowego. W czasie powstania wielkopolskiego zajmował się werbowaniem na Powiślu ochotników, jednocześnie przygotowując się do niedoszłego do skutku powstania zbrojnego na Powiślu. 25 stycznia 1925 roku został zaocznie skazany przez sąd niemiecki na karę śmierci. Udało mu się przedostać do Grudziądza, gdzie wstąpił do Wojska Polskiego w którym służył do roku 1939. Jako chorąży i pełniący obowiązki adiutanta Baonu Obrony Narodowej w Świeciu, brał udział w kampanii wrześniowej. Od października 1939 roku do października 1943 roku ukrywał się przed okupantem na Pomorzu. Po tym czasie, do maja 1945 roku przebywał na robotach przymusowych w Niemczech (Saksonia, Turyngia, Bawaria). W maju roku 1945 został kwatermistrzem Polskiego Szpitala Wojskowego dla byłych jeńców wojennych w Langwasser i Norymberdze, oraz członkiem Polskiej Misji Rewindykacyjnej Dzieł Sztuki, działającej pod kierownictwem profesora Karola Estreichera.

W maju 1946 roku Piotr Połomski zamieszkał w Kwidzynie i do roku 1963, czyli czasu przejścia na emeryturę pracował na stanowisku kierownika administracyjnego w kwidzyńskiej elektrowni. Działał również społecznie w organizacjach i stowarzyszeniach na Powiślu, w Towarzystwie Rozwoju Ziem Zachodnich (TRZZ), Towarzystwie Miłośników Ziemi Kwidzyńskiej, i w ZBoWiD. Za zasługi odznaczony został między innymi Krzyżem Powstańczym, Medalem Niepodległości i Brązowym Krzyżem Zasługi. Zmarł 6 lipca 1979 roku w Kwidzynie.

W latach 90-tych, w czasie zmian nazw ulic imieniem Piotra Połomskiego nazwano dawną ulicę Findera.

Źródło

Słownik Biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla