Linia kolejowa Kwidzyn-Kisielice

Z Kwidzynopedia - encyklopedia e-kwidzyn
(Różnice między wersjami)
Linia 1: Linia 1:
 
[[Grafika:Kwidzyn_most_946.jpg|thumb|450px|right|Parowoz (tendrzak) KPEV T3 na "czerwonym moście" przy ulicy Sportowej.]]
 
[[Grafika:Kwidzyn_most_946.jpg|thumb|450px|right|Parowoz (tendrzak) KPEV T3 na "czerwonym moście" przy ulicy Sportowej.]]
 
[[Grafika:Kwidzyn most na Kisielice-1.jpg|thumb|450px|right|10 marca 2001]]
 
[[Grafika:Kwidzyn most na Kisielice-1.jpg|thumb|450px|right|10 marca 2001]]
 +
[[Grafika:milosna dworzec 201.jpg|thumb|450px|right|Stacja kolejowa Miłosna]]
 +
Linia kolejowa [[Kwidzyn]] - Kisielice została wybudowana przez Pruskie Koleje Państwowe z upoważnienia z dnia 3 lipca 1896 r. Otwarcie nastąpiło 15 stycznia 1900 roku. Była to linia jednotorowa znaczenia lokalnego o normalanym rozstawie szyn. Jej długość wynosiła 28,6 km. 
  
Linia kolejowa [[Kwidzyn]] - Kisielice została wybudowana przez [[Pruskie Koleje Państwowe]] z upoważnienia z dnia 3 lipca 1896 r. Otwarcie nastąpiło 15 stycznia 1900 roku. Była to linia jednotorowa znaczenia lokalnego o normalanym rozstawie szyn. Jej długość wynosiła 28,6 km.  Na trasie powstały następujące stacje:  
+
Na trasie powstały następujące stacje:  
# [[Miłosna]] (dawn. niem. ''Liebenthal'') – na 3 km trasy,  
+
# [[Nicponie|Miłosna]] (dawn. niem. ''Liebenthal'') – na 3 km trasy,  
 
# [[Krzykosy]] (dawn. niem. ''[[Bahnhof Kröxen]]'') – 8,4 km,  
 
# [[Krzykosy]] (dawn. niem. ''[[Bahnhof Kröxen]]'') – 8,4 km,  
 
# [[Rozajny|Rozajny Wielkie]] (dawn. niem. ''[[Bahnhof Groß Rosainen]]'') – 13,6 km,  
 
# [[Rozajny|Rozajny Wielkie]] (dawn. niem. ''[[Bahnhof Groß Rosainen]]'') – 13,6 km,  
 
# [[Wilkowo]] (dawn. niem. ''[[Bahnhof Wilkau]]'') – 20, 2 km,  
 
# [[Wilkowo]] (dawn. niem. ''[[Bahnhof Wilkau]]'') – 20, 2 km,  
#      [[Łodygowo]] (dawn. niem. ''Ludwigsdorf'') – 23,7 km.  
+
#      Łodygowo (dawn. niem. ''Ludwigsdorf'') – 23,7 km.  
 
+
[[Grafika:milosna dworzec 201.jpg|thumb|450px|right|Stacja kolejowa Miłosna]]
+
  
Według rozkładów z [[1903]] roku pociąg pokonywał trasę w 56 minut.  
+
Według rozkładów z 1903 roku pociąg pokonywał trasę w 56 minut.  
  
Z dniem 1 stycznia [[1945]] linia została zamknięta dla ruchu pasażerskiego. Niewiele później, bo prawdopodobnie w maju lub czerwcu wspomnianego roku, została ona rozebrana przez Armię Czerwoną na odcinku Kisielice – Krzykosy (prawdopodobnie razem ze stacją), stąd dopisek w rozkładzie jazdy z 1946 r.: „Na odcinku Kisielice – Kwidzyn pociągi na razie nie kursują”.
+
Z dniem 1 stycznia 1945 linia została zamknięta dla ruchu pasażerskiego. Niewiele później, bo prawdopodobnie w maju lub czerwcu wspomnianego roku, została ona rozebrana przez Armię Czerwoną na odcinku Kisielice – Krzykosy (prawdopodobnie razem ze stacją), stąd dopisek w rozkładzie jazdy z 1946 r.: „Na odcinku Kisielice – Kwidzyn pociągi na razie nie kursują”.
 
    
 
    
 
W końcu lat 40-tych XX wieku był plan odbudowy, ułożono nawet rozkład jazdy, ale zabrakło funduszy.  
 
W końcu lat 40-tych XX wieku był plan odbudowy, ułożono nawet rozkład jazdy, ale zabrakło funduszy.  
  
Istniejący do lat 50-tych odcinek o długości 8 km był jeszcze wykorzystywany jako bocznica, m.in. na Miłosną odstawiano stare wagony towarowe. Później ten odcinek skrócono do stacji Miłosna, a około [[1971]] roku, kiedy budowano bocznicę do Celulozy, rozebrano dalszą część, tak że obecnie zostało tylko około 2 km (licząc od osi [[Stacja kolejowa w Kwidzynie|stacji Kwidzyn]]).  
+
Istniejący do lat 50-tych odcinek o długości 8 km był jeszcze wykorzystywany jako bocznica, m.in. na Miłosną odstawiano stare wagony towarowe. Później ten odcinek skrócono do stacji Miłosna, a około 1971 roku, kiedy budowano bocznicę do Celulozy, rozebrano dalszą część, tak że obecnie zostało tylko około 2 km (licząc od osi [[Stacja kolejowa w Kwidzynie|stacji Kwidzyn]]).  
  
Nad dzisiejszą ulicą Sportową znajdywał się stalowy wiadukt. Przebiegał on ukośnie do osi drogi i był prostą konstrukcją belkową nitowaną, opartą na ceglanych przyczółkach. Niektórzy kwidzynianie jeszcze go pamiętają. Wraz z rozbudową miasta w celu poprawienia widoczności rozebrano go w całości wraz z przyczółkami i fragmentami nasypu, prawdopodobnie w latach [[1986]]-[[1989]].
+
Nad dzisiejszą ulicą Sportową znajdywał się stalowy wiadukt. Przebiegał on ukośnie do osi drogi i był prostą konstrukcją belkową nitowaną, opartą na ceglanych przyczółkach. Niektórzy kwidzynianie jeszcze go pamiętają. Wraz z rozbudową miasta w celu poprawienia widoczności rozebrano go w całości wraz z przyczółkami i fragmentami nasypu, prawdopodobnie w latach 1986 - 1989.
  
Zachowały się skany rozkładów jazdy pociągów na tej linii z roku [[1903]], [[1944]] i [[1946]].
+
Zachowały się skany rozkładów jazdy pociągów na tej linii z roku 1903, 1944 i 1946.
 
<gallery>  
 
<gallery>  
 
Grafika:Kwidzyn kisielice prabuty jabonowopom 1903 697.jpg|Rozkład jazdy z roku 1903
 
Grafika:Kwidzyn kisielice prabuty jabonowopom 1903 697.jpg|Rozkład jazdy z roku 1903
Linia 27: Linia 27:
 
Grafika:Kwidzyn_kisielice_biskupiecpommiasto_1946_365.jpg|Rozkład jazdy z roku 1946
 
Grafika:Kwidzyn_kisielice_biskupiecpommiasto_1946_365.jpg|Rozkład jazdy z roku 1946
 
</gallery>
 
</gallery>
Do najciekawszych obiektów inżynierskich na trasie zaliczyć można na pewno most nad rzeką [[Liwa|Liwą]] znajdujący się w pobliżu stacji benzynowej Orlen w [[Kwidzyn|Kwidzynie]]. Na planowane wysadzenie mostu wskazują komory minerskie znajdujące w środkowych filarach. Most ten, choć mogłoby się tak wydawać, nie został wysadzony ani „zarwany”. Część nasypu została rozebrana, a jedna z kwidzyńskich firm przebudowująca ulicę Słowackiego zagospodarowała ziemię z nasypu jako darmowe źródło kruszywa, żwir natomiast został wykorzystany do budowy osiedla Zatorze II.
+
Do najciekawszych obiektów inżynierskich na trasie zaliczyć można na pewno most nad rzeką [[Liwa|Liwą]] znajdujący się w pobliżu stacji benzynowej Orlen w [[Kwidzyn|Kwidzynie]]. Na planowane wysadzenie mostu wskazują komory minerskie znajdujące w środkowych filarach. Most ten, choć mogłoby się tak wydawać, nie został wysadzony ani „zarwany”. Część nasypu została rozebrana, a jedna z kwidzyńskich firm przebudowująca [[Ulica Juliusza Słowackiego w Kwidzynie|ulicę Słowackiego]] zagospodarowała ziemię z nasypu jako darmowe źródło kruszywa, żwir natomiast został wykorzystany do budowy osiedla Zatorze II.
 
Na całej trasie ocalały jeszcze dwa wiadukty w [[Krzykosy|Krzykosach]] i Limży, oraz jeden ceglany łukowy most na Gardędze. Nie ocalały wiadukty w [[Klecewo|Klecewie]].
 
Na całej trasie ocalały jeszcze dwa wiadukty w [[Krzykosy|Krzykosach]] i Limży, oraz jeden ceglany łukowy most na Gardędze. Nie ocalały wiadukty w [[Klecewo|Klecewie]].
  
 
[[Kategoria:Koleje w powiecie kwidzyńskim]]
 
[[Kategoria:Koleje w powiecie kwidzyńskim]]

Wersja z 09:27, 17 maj 2010

Parowoz (tendrzak) KPEV T3 na "czerwonym moście" przy ulicy Sportowej.
10 marca 2001
Stacja kolejowa Miłosna

Linia kolejowa Kwidzyn - Kisielice została wybudowana przez Pruskie Koleje Państwowe z upoważnienia z dnia 3 lipca 1896 r. Otwarcie nastąpiło 15 stycznia 1900 roku. Była to linia jednotorowa znaczenia lokalnego o normalanym rozstawie szyn. Jej długość wynosiła 28,6 km.

Na trasie powstały następujące stacje:

  1. Miłosna (dawn. niem. Liebenthal) – na 3 km trasy,
  2. Krzykosy (dawn. niem. Bahnhof Kröxen) – 8,4 km,
  3. Rozajny Wielkie (dawn. niem. Bahnhof Groß Rosainen) – 13,6 km,
  4. Wilkowo (dawn. niem. Bahnhof Wilkau) – 20, 2 km,
  5. Łodygowo (dawn. niem. Ludwigsdorf) – 23,7 km.

Według rozkładów z 1903 roku pociąg pokonywał trasę w 56 minut.

Z dniem 1 stycznia 1945 linia została zamknięta dla ruchu pasażerskiego. Niewiele później, bo prawdopodobnie w maju lub czerwcu wspomnianego roku, została ona rozebrana przez Armię Czerwoną na odcinku Kisielice – Krzykosy (prawdopodobnie razem ze stacją), stąd dopisek w rozkładzie jazdy z 1946 r.: „Na odcinku Kisielice – Kwidzyn pociągi na razie nie kursują”.

W końcu lat 40-tych XX wieku był plan odbudowy, ułożono nawet rozkład jazdy, ale zabrakło funduszy.

Istniejący do lat 50-tych odcinek o długości 8 km był jeszcze wykorzystywany jako bocznica, m.in. na Miłosną odstawiano stare wagony towarowe. Później ten odcinek skrócono do stacji Miłosna, a około 1971 roku, kiedy budowano bocznicę do Celulozy, rozebrano dalszą część, tak że obecnie zostało tylko około 2 km (licząc od osi stacji Kwidzyn).

Nad dzisiejszą ulicą Sportową znajdywał się stalowy wiadukt. Przebiegał on ukośnie do osi drogi i był prostą konstrukcją belkową nitowaną, opartą na ceglanych przyczółkach. Niektórzy kwidzynianie jeszcze go pamiętają. Wraz z rozbudową miasta w celu poprawienia widoczności rozebrano go w całości wraz z przyczółkami i fragmentami nasypu, prawdopodobnie w latach 1986 - 1989.

Zachowały się skany rozkładów jazdy pociągów na tej linii z roku 1903, 1944 i 1946.

Do najciekawszych obiektów inżynierskich na trasie zaliczyć można na pewno most nad rzeką Liwą znajdujący się w pobliżu stacji benzynowej Orlen w Kwidzynie. Na planowane wysadzenie mostu wskazują komory minerskie znajdujące w środkowych filarach. Most ten, choć mogłoby się tak wydawać, nie został wysadzony ani „zarwany”. Część nasypu została rozebrana, a jedna z kwidzyńskich firm przebudowująca ulicę Słowackiego zagospodarowała ziemię z nasypu jako darmowe źródło kruszywa, żwir natomiast został wykorzystany do budowy osiedla Zatorze II. Na całej trasie ocalały jeszcze dwa wiadukty w Krzykosach i Limży, oraz jeden ceglany łukowy most na Gardędze. Nie ocalały wiadukty w Klecewie.