Jan z Kwidzyna

Z Kwidzynopedia - encyklopedia e-kwidzyn
Płyta nagrobna Jana z Kwidzyna

Jan z Kwidzyna (Johann von Marienwerder) – urodził się w 1343 roku. Od 1365 roku studiował na uniwersytecie praskim na wydziale sztuk wyzwolonych, gdzie w 1367 zdobył bakalaureat, a w 1369 magisterium sztuk. W tymże roku rozpoczął studia teologiczne, w 1375 został bakałarzem, w 1380 licencjatem, a w 1384 magistrem teologii. W 1374 dziekanem artium.

Z powodu waśni czesko-niemieckiej o obsadzanie miejsc w kolegiach wyjechał z Pragi i przybył w 1387 roku na tereny państwa krzyżackiego, zostając członkiem Zakonu i kanonikiem pomezańskim. Rok później został dziekanem kapituły w Kwidzynie.

Jan z Kwidzyna to najwybitniejszy teolog krzyżacki. Znany jest przede wszystkim jako przewodnik duchowy i spowiednik bł. Doroty z Mątowów, której życiorys i objawienia spisał, pisząc dzieła teologiczne. Szczególną popularnością w Prusach cieszyło się dzieło "Septililium venerabilis Dorotheae" Jana z Kwidzyna, w którym wykazał on zgodność z Pismem Św. objawień owej świętobliwej wizjonerki.

"Żywot św. Doroty, patronki Prus" napisany przez Jana z Kwidzyna został wydany w 1492 roku w języku niemieckim w drukarni w Malborku przez złotnika z zawodu Jakuba Karweyse. Zachowały się dwa egzemplarze tej książeczki. Jeden znajduje się w Bibliotece Seminarium Duchownego w Pelplinie, drugi w Petersburgu w Bibliotece Sałtykowa-Szezedrina.

Druk ten należy do najstarszych inkunabułów na ziemiach pruskich.

Zmarł 19 września 1417 roku i pochowany został w północnej bocznej nawie katedry w Kwidzynie. Kamienna płyta nagrobna osadzona w drugiej połowie XIX wieku w południową ścianę chóru konkatedralnego, zwanego górnym kościołem nosi napis: Magister Johann Marienwerder, Sacre theologie professor, felicis matris Dorothe novissimus, obbit M.CCCC.XVII die mensis XIX Septembris.