Gdakowo

Z Kwidzynopedia - encyklopedia e-kwidzyn
(Różnice między wersjami)
(Ludność)
 
(Nie pokazano 27 wersji utworzonych przez 7 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
'''Gdakowo''' - wieś w województwie pomorskim, w [[powiat kwidzyński|powiecie kwidzyńskim]], w [[Gmina Prabuty|gminie Prabuty]].
+
{|style="float:right; border: 1px solid grey; border-collapse:collapse; background:white;" border="1" cellspacing="0" cellpadding="5"
 +
|
 +
<googlemap version="0.9" lat="53.80207" lon="19.181099" type="map" selector="yes" zoom="12">
 +
(G) 53.820517, 19.154835, Gdakowo
 +
</googlemap>
 +
|-
 +
!|'''Gdakowo na mapie'''
 +
|}
 +
 
 +
'''Gdakowo''' (dawn. niem. ''Dakau''/''Daakau'' – gwarowo Dakovo) - wieś w województwie pomorskim, w [[powiat kwidzyński|powiecie kwidzyńskim]], w [[Gmina Prabuty|gminie Prabuty]].
 +
 
 +
==Historia==
 +
 
 +
Wieś sołecka położona w północnej części gminy na terenie falistym, nad bezimienną strugą wpadającą do Postolińskiej Strugi. Teren wokół wsi niezalesiony z nielicznymi wielkimi oczkami wodnymi i kanałami.
 +
Wieś zlokalizowana około 8,0 km od [[Prabuty|Prabut]].
 +
 
 +
Gdakowo występuje w różnych zapisach jako: Dachowe – 1285, Dakow – 1293,1294,1366, Dakowe – 1294, de Dachow – 1328, z Gadkowem (zam. Gdakowem) – 1570, Dackau – 1662, Daackau - ok.1790, Gdakowo – 1881,1936,1951.
 +
 
 +
Nazwa wsi pochodzi od nazwy osobowej Dach. Nazwisko Dach jeszcze w XIX wieku występowało w [http://pl.wikipedia.org/wiki/Dzierzgo%C5%84 Dzierzgoniu], [http://pl.wikipedia.org/wiki/Kalwa_(wojew%C3%B3dztwo_pomorskie) Kalwie] i [http://pl.wikipedia.org/wiki/Stary_Targ Starym Targu]. Takie odczytanie nazwy wsi potwierdzają najstarsze zapisy z 1285 i 1328 roku.
 +
 
 +
Pierwsze wzmianki o Gdakowie sięgają 1285 roku, gdzie wymieniany był jako Dachowe. W XIII i XIV wieku znajdowało się w posiadaniu rodziny Stangów - 10 kwietnia 1285 roku kapituła pomezańska przekazała Ditrichowi Stange 50 włók ziemi w Gdakowie i [[Rodowo|Rodowie]] plus 50 grzywien, jako zwrot długu. W [[1321]] lub [[1322]] roku doszło do transakcji sprzedaży dóbr Gdakowo - nowym właścicielem został mieszczanin z Torunia Jan Wenke, co potwierdził w [[1325]] roku biskup pomezański Rudolf. Wkrótce potem przeprowadził Wenke akcję osadniczą, co potwierdza dokument z 1328 roku, w którym występuje sołtys Mikołaj z Gdakowa (Nikolaus de Dachow). Kolejnym właścicielem stał się Tiedman Pope wraz z żoną Agnieszką. Miało to miejsce w [[1367]] roku. Biskup Mikołaj potwierdził sprzedaż w dokumencie i wtedy też po raz pierwszy Gdakowo określono jako wieś.
 +
 
 +
W roku 1378 kolejny właściciel Hermann von Allen sprzedał wieś i majątek biskupowi Johann’owi za kwotę 1200 marek.
 +
 
 +
W roku [[1409]], jak wynika z dokumentacji, we wsi znajdowała się karczma oraz kaplica katolicka wyposażona w dzwony i ornaty. Ta ostatnia została zniszczona w trakcie wojny głodowej w 1414 roku, a następnie odbudowana, aby w [[1601]] roku mogła stać się filią [[Kościół Polski w Prabutach|polskiego kościoła]] w [[Prabuty|Prabutach]] skąd polscy diakoni, występujący jako proboszczowie w Gdakowie, przyjeżdżali od 1579 roku odprawiać nabożeństwa, które jeszcze w XVIII wieku odbywano po polsku. W [[1752]] roku dokonano rozbiórki kaplicy z powodu złego stanu technicznego, a na jej miejscu powstał kościół wybudowany w latach 1753-1755.
 +
 
 +
W 1789 roku Gdakowo było wsią królewską z 34 domami. W kolejnych latach wieś rozrastała się.
 +
 
 +
W 1876 roku Gdakowo otrzymało połączenie kolejowe z [[Prabuty|Prabutami]] dzięki linii kolejowej [http://pl.wikipedia.org/wiki/Malbork Malbork] – [http://pl.wikipedia.org/wiki/I%C5%82awa Iława].
 +
 
 +
W 1881 roku wieś posiadała 101 budynków w tym 48 mieszkalnych. Zamieszkiwało ją 138 katolików i 235 ewangelików. Ewangelicy mieli na miejscu kościół oraz szkołę. Parafia katolicka była w [[Prabuty|Prabutach]]. Obszar tej włościańskiej wsi wynosił wówczas 3011 mórg. W roku 1885 wynosił on 768,8 ha, w tym 678 ha ziemi ornej i 59 ha łąk.
 +
 +
W 1894 roku wybudowano nowy budynek szkolny na miejscu starej szkoły, spalonej na początku lat 90 – tych XIX wieku. Była to szkoła jednoklasowa. W roku 1928 ustanowiono stanowisko drugiego nauczyciela, gdyż liczba uczniów wzrosła do 80. Planowana za 35.000 marek budowa drugiej izby lekcyjnej nie doszła do skutku z powodu budowy dużej szkoły w [http://pl.wikipedia.org/wiki/Z%C4%85browo_(wojew%C3%B3dztwo_warmi%C5%84sko-mazurskie) Ząbrowie] koło [http://pl.wikipedia.org/wiki/Susz Susza].
 +
 
 +
Organizacyjnie szkoła była połączona z Kościołem. Należało do niej 6 mórg ziemi przy drodze do [[Kamienna|Kamiennej]] (dawn. niem. ''Steinberg'').
 +
 
 +
Rozdział szkoły od Kościoła nastąpił krótko przed II wojną światową. Kościół w Gdakowie od 1812 roku był kościołem filialnym kościoła w [[Rodowo|Rodowie Dużym]]. Gdakowo razem z [[Laskowice|Laskowicami]], majątkiem [[Orkusz]] i [http://pl.wikipedia.org/wiki/Wilczewo_(powiat_sztumski) Wilczewem] (dawn. niem. ''Wilzen'') tworzyło parafię.
 +
 
 +
Wieś posiadała kuźnię usytuowaną na początku wsi od strony wschodniej, prowadzoną przed wojną przez kowala o polskim nazwisku Swebodczyński i jego syna Wiktora. Mleczarnię zbudowano w 1900 roku i  wkrótce przebudowano na parową, produkującą ser tylżycki. Od 1930 roku przyjmowała ona mleko też z [[Rodowo Małe|Rodowa Małego]], [[Rodowo|Rodowa Dużego]] oraz [[Antonin|Antonina]].
 +
 
 +
W 1912 roku zbudowano dworzec kolejowy, przy którym zawiadowca stacji Liermann utrzymywał bardzo ładny ogród kwiatowy.
 +
 
 +
Od 1920 roku wieś miała agencję pocztową, a dwaj listonosze obsługiwali oprócz niej także [[Rodowo]] i [[Laskowice]].
 +
Miejscowa społeczność utworzyła w roku 1921 Ochotniczą Straż Pożarną.
 +
 
 +
Zmiana dotychczasowej nazwy ''Dakau'' (dawn. pow. suski) na '''Gdakowo''' ustalona została Rozporządzeniem Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946r. (Monitor Polski Nr 142, poz. 262).
 +
 
  
 
W latach 1975-1998 wieś należała do województwa elbląskiego.
 
W latach 1975-1998 wieś należała do województwa elbląskiego.
  
== Historia ==
+
==Zabytki==
  
Pierwsze wzmianki o Gdakowie sięgają 1285 roku, gdzie wymieniany był jako Dachowe. W XIII i XIV wieku znajdowało się w posiadaniu rodziny Stangów - 10 kwietnia 1285 roku kapituła pomezańska przekazała Ditrichowi Stange 50 włók ziemi w Gdakowie i Rodowie, jako zwrot długu. W 1321 lub 1322 roku doszło do transakcji sprzedaży dóbr Gdakowo - nowym właścicielem został mieszczanin z Torunia Jan Wenke, co potwierdził w 1325 roku biskup pomezański Rudolf. Kolejnym właścicielem stał się Tideman Pope wraz z żoną Agnieszką. Miało to miejsce w 1367 roku i wtedy też po raz pierwszy Gdakowo określono jako wieś.  
+
W Gdakowie na uwagę zasługuje kościół, dawny ewangelicki, obecnie parafialny rzymsko – katolicki, p.w. św. Anny z lat 1753 – 1755, który powstał na miejscu rozebranej kaplicy. Kościół ten zbudowany był według planów mieszkającego w Gdakowie - jak mówią dokumenty – „polskiego architekta” Bogumiła (Gottlieb’a) Haselbachera, sporządzonych na podstawie koncepcji pruskiego królewskiego mistrza budowlanego Garlinega. Koszt budowy wyniósł 976 talarów i był opłacony z kasy królewskiej. Masywną wieżę kościoła wieńczył zgrabny hełm z otwartą galeryjką, która 12 sierpnia 1790 roku zawaliła się. Odbudowa hełmu przeprowadzona została w 1796 roku przez królewskiego mistrza budowlanego Bach’a z Kwidzyna. Kolejna naprawa hełmu wieży miała miejsce w 1835 roku.
W roku 1409, jak wynika z dokumentacji, we wsi znajdowała się karczma oraz kaplica katolicka. Ta ostatnia została zniszczona w trakcie wojny głodowej, a następnie odbudowana, aby w 1601 r. mogła stać się filią polskiego kościoła w Prabutach. W 1752 r. dokonano rozbiórki kaplicy, a na jej miejscu powstał kościół (w latach 1753-1755) wg projektu Bogumiła Haselbachera.
+
Wzniesiona w prostych formach budowla ma wymiary 9,45 x 15,70 m. Wieżę usytuowano przy dłuższym, zachodnim boku. Całość nakryto dachem czterospadowym. Ściany tynkowane. Drzwi wieży okuto robotą kowalską z 1755 roku.
 +
Przy kościele jest [[Cmentarz ewangelicki w Gdakowie|cmentarz]] zlokalizowany po stronie zachodniej kościoła. Cmentarz ten był czynny do 1945 roku jako cmentarz ewangelicki. Po 1945 roku cmentarz zamknięto. Najstarszy nagrobek pochodzi z 1922 roku.
 +
Dokumenty z lat 1841 – 1846 mówią, że cmentarz w tym okresie był tak zapełniony, iż musiano założyć nowy. Założono go na północ od wsi Wilczewa. Był to cmentarz ewangelicki. Zamknięto go w 1945 roku. W 1978 roku grunt po zlikwidowanym cmentarzu został sprzedany prywatnemu właścicielowi.
  
 +
==Galeria==
  
== Ludność ==
+
<gallery>
 +
Grafika:Kosciol_Gdakowo.jpg |Kościół w Gdakowie. Zdjęcie wykonane w lipcu 2008 roku. Autor:[[Użytkownik:Drosik|Drosik]]
 +
Grafika:Kosciol2_Gdakowo.jpg |Kościół w Gdakowie. Zdjęcie wykonane w lipcu 2008 roku. Autor:[[Użytkownik:Drosik|Drosik]]
 +
Grafika:Gdakowo - obok kościoła.jpg|Tablica na cmentarzu
 +
Grafika:Dom_Gdakowo.jpg|Budynek z 1965 roku w Gdakowie. Zdjęcie wykonane w lipcu 2008 roku. Autor:[[Użytkownik:Drosik|Drosik]]
 +
Grafika:Gdakowo - dworzec 1912 r..jpg|Bydynek dworca w Gdakowie
 +
</gallery>
 +
 
 +
==Zapisy nazewnictwa==
 +
 
 +
* 1285 - '''Dachowe''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#U|UBP]])
 +
* 1293 - '''Dakow''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#U|UBP]])
 +
* 1294 - '''Dakowe''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#U|UBP]]), '''Dakow''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#P|PUB]])
 +
* 1328 - '''Dachow''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#U|UBP]])
 +
* 1366 - '''Dakow''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#U|UBP]])
 +
* 1570 - z '''Gadkowem''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#L|LMC II]])
 +
* 1662 - '''Dackau''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#Z|ZtM]])
 +
* 1790 - '''Daackau''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#S|Srt]])
 +
* 1881 - '''Gdakowo''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#S|SG]])
 +
* 1945 - '''Dakau''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#R|R]])
 +
* 1951 - '''Gdakowo''' ([[H.Górnowicz, Toponimia Powiśla Gdańskiego/wykaz skrótów#R|R]])
 +
* inne spotykane formy ('''Daakau''')
 +
 
 +
==Ludność==
  
 
Wielkość wsi przedstawiała się następująco na przestrzeni lat:
 
Wielkość wsi przedstawiała się następująco na przestrzeni lat:
1789 r. - 34 domy mieszkalne,
+
* 1789 r. - 34 domy mieszkalne
1817 r. - 38 domów mieszkalnych, 278 mieszkańców,
+
* 1817 r. - 38 domów mieszkalnych, 278 mieszkańców
1831 r. - 35 domów mieszkalnych, 217 mieszkańców,
+
* 1831 r. - 35 domów mieszkalnych, 217 mieszkańców
1864 r. - 48 domów mieszkalnych, 373 mieszkańców,
+
* 1864 r. - 48 domów mieszkalnych, 373 mieszkańców
1871 r. - 48 domów mieszkalnych, 372 mieszkańców,
+
* 1871 r. - 48 domów mieszkalnych, 372 mieszkańców
1885 r. - 48 domów mieszkalnych, 357 mieszkańców,
+
* 1885 r. - 48 domów mieszkalnych, 357 mieszkańców
1895 r. - 44 domy mieszkalne, 337 mieszkańców,
+
* 1895 r. - 44 domy mieszkalne, 337 mieszkańców
1905 r. - 45 domów mieszkalnych, 306 mieszkańców,
+
* 1905 r. - 45 domów mieszkalnych, 306 mieszkańców
 +
* 1910 r. - 300 mieszkańców.
  
== Źródła ==
+
==Zobacz też==
 +
 
 +
'''[[Wykaz miejscowości powiatu kwidzyńskiego]]'''
 +
 
 +
==Źródła==
  
 
* [[Iława. Z dziejów miasta i powiatu]] 1972
 
* [[Iława. Z dziejów miasta i powiatu]] 1972
 +
* "Studium Historyczno - Przestrzenne gminy Prabuty" Andrzej Milkiewicz, Elbląg 1994
 +
* http://www.westpreussen.de/
 +
* Monitor Polski - Rocznik 1946 Nr 142
 +
 +
 +
{|style="float:center; border: 1px white; border-collapse:collapse; background:white;" border="1" cellspacing="0" cellpadding="5"
 +
|
 +
{{Gmina Prabuty}}
 +
|-
 +
|}
 +
[[Kategoria:Gmina Prabuty]]

Aktualna wersja na dzień 09:55, 17 gru 2009

Gdakowo na mapie

Gdakowo (dawn. niem. Dakau/Daakau – gwarowo Dakovo) - wieś w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Prabuty.

Spis treści

Historia

Wieś sołecka położona w północnej części gminy na terenie falistym, nad bezimienną strugą wpadającą do Postolińskiej Strugi. Teren wokół wsi niezalesiony z nielicznymi wielkimi oczkami wodnymi i kanałami. Wieś zlokalizowana około 8,0 km od Prabut.

Gdakowo występuje w różnych zapisach jako: Dachowe – 1285, Dakow – 1293,1294,1366, Dakowe – 1294, de Dachow – 1328, z Gadkowem (zam. Gdakowem) – 1570, Dackau – 1662, Daackau - ok.1790, Gdakowo – 1881,1936,1951.

Nazwa wsi pochodzi od nazwy osobowej Dach. Nazwisko Dach jeszcze w XIX wieku występowało w Dzierzgoniu, Kalwie i Starym Targu. Takie odczytanie nazwy wsi potwierdzają najstarsze zapisy z 1285 i 1328 roku.

Pierwsze wzmianki o Gdakowie sięgają 1285 roku, gdzie wymieniany był jako Dachowe. W XIII i XIV wieku znajdowało się w posiadaniu rodziny Stangów - 10 kwietnia 1285 roku kapituła pomezańska przekazała Ditrichowi Stange 50 włók ziemi w Gdakowie i Rodowie plus 50 grzywien, jako zwrot długu. W 1321 lub 1322 roku doszło do transakcji sprzedaży dóbr Gdakowo - nowym właścicielem został mieszczanin z Torunia Jan Wenke, co potwierdził w 1325 roku biskup pomezański Rudolf. Wkrótce potem przeprowadził Wenke akcję osadniczą, co potwierdza dokument z 1328 roku, w którym występuje sołtys Mikołaj z Gdakowa (Nikolaus de Dachow). Kolejnym właścicielem stał się Tiedman Pope wraz z żoną Agnieszką. Miało to miejsce w 1367 roku. Biskup Mikołaj potwierdził sprzedaż w dokumencie i wtedy też po raz pierwszy Gdakowo określono jako wieś.

W roku 1378 kolejny właściciel Hermann von Allen sprzedał wieś i majątek biskupowi Johann’owi za kwotę 1200 marek.

W roku 1409, jak wynika z dokumentacji, we wsi znajdowała się karczma oraz kaplica katolicka wyposażona w dzwony i ornaty. Ta ostatnia została zniszczona w trakcie wojny głodowej w 1414 roku, a następnie odbudowana, aby w 1601 roku mogła stać się filią polskiego kościoła w Prabutach skąd polscy diakoni, występujący jako proboszczowie w Gdakowie, przyjeżdżali od 1579 roku odprawiać nabożeństwa, które jeszcze w XVIII wieku odbywano po polsku. W 1752 roku dokonano rozbiórki kaplicy z powodu złego stanu technicznego, a na jej miejscu powstał kościół wybudowany w latach 1753-1755.

W 1789 roku Gdakowo było wsią królewską z 34 domami. W kolejnych latach wieś rozrastała się.

W 1876 roku Gdakowo otrzymało połączenie kolejowe z Prabutami dzięki linii kolejowej MalborkIława.

W 1881 roku wieś posiadała 101 budynków w tym 48 mieszkalnych. Zamieszkiwało ją 138 katolików i 235 ewangelików. Ewangelicy mieli na miejscu kościół oraz szkołę. Parafia katolicka była w Prabutach. Obszar tej włościańskiej wsi wynosił wówczas 3011 mórg. W roku 1885 wynosił on 768,8 ha, w tym 678 ha ziemi ornej i 59 ha łąk.

W 1894 roku wybudowano nowy budynek szkolny na miejscu starej szkoły, spalonej na początku lat 90 – tych XIX wieku. Była to szkoła jednoklasowa. W roku 1928 ustanowiono stanowisko drugiego nauczyciela, gdyż liczba uczniów wzrosła do 80. Planowana za 35.000 marek budowa drugiej izby lekcyjnej nie doszła do skutku z powodu budowy dużej szkoły w Ząbrowie koło Susza.

Organizacyjnie szkoła była połączona z Kościołem. Należało do niej 6 mórg ziemi przy drodze do Kamiennej (dawn. niem. Steinberg).

Rozdział szkoły od Kościoła nastąpił krótko przed II wojną światową. Kościół w Gdakowie od 1812 roku był kościołem filialnym kościoła w Rodowie Dużym. Gdakowo razem z Laskowicami, majątkiem Orkusz i Wilczewem (dawn. niem. Wilzen) tworzyło parafię.

Wieś posiadała kuźnię usytuowaną na początku wsi od strony wschodniej, prowadzoną przed wojną przez kowala o polskim nazwisku Swebodczyński i jego syna Wiktora. Mleczarnię zbudowano w 1900 roku i wkrótce przebudowano na parową, produkującą ser tylżycki. Od 1930 roku przyjmowała ona mleko też z Rodowa Małego, Rodowa Dużego oraz Antonina.

W 1912 roku zbudowano dworzec kolejowy, przy którym zawiadowca stacji Liermann utrzymywał bardzo ładny ogród kwiatowy.

Od 1920 roku wieś miała agencję pocztową, a dwaj listonosze obsługiwali oprócz niej także Rodowo i Laskowice. Miejscowa społeczność utworzyła w roku 1921 Ochotniczą Straż Pożarną.

Zmiana dotychczasowej nazwy Dakau (dawn. pow. suski) na Gdakowo ustalona została Rozporządzeniem Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946r. (Monitor Polski Nr 142, poz. 262).


W latach 1975-1998 wieś należała do województwa elbląskiego.

Zabytki

W Gdakowie na uwagę zasługuje kościół, dawny ewangelicki, obecnie parafialny rzymsko – katolicki, p.w. św. Anny z lat 1753 – 1755, który powstał na miejscu rozebranej kaplicy. Kościół ten zbudowany był według planów mieszkającego w Gdakowie - jak mówią dokumenty – „polskiego architekta” Bogumiła (Gottlieb’a) Haselbachera, sporządzonych na podstawie koncepcji pruskiego królewskiego mistrza budowlanego Garlinega. Koszt budowy wyniósł 976 talarów i był opłacony z kasy królewskiej. Masywną wieżę kościoła wieńczył zgrabny hełm z otwartą galeryjką, która 12 sierpnia 1790 roku zawaliła się. Odbudowa hełmu przeprowadzona została w 1796 roku przez królewskiego mistrza budowlanego Bach’a z Kwidzyna. Kolejna naprawa hełmu wieży miała miejsce w 1835 roku. Wzniesiona w prostych formach budowla ma wymiary 9,45 x 15,70 m. Wieżę usytuowano przy dłuższym, zachodnim boku. Całość nakryto dachem czterospadowym. Ściany tynkowane. Drzwi wieży okuto robotą kowalską z 1755 roku. Przy kościele jest cmentarz zlokalizowany po stronie zachodniej kościoła. Cmentarz ten był czynny do 1945 roku jako cmentarz ewangelicki. Po 1945 roku cmentarz zamknięto. Najstarszy nagrobek pochodzi z 1922 roku. Dokumenty z lat 1841 – 1846 mówią, że cmentarz w tym okresie był tak zapełniony, iż musiano założyć nowy. Założono go na północ od wsi Wilczewa. Był to cmentarz ewangelicki. Zamknięto go w 1945 roku. W 1978 roku grunt po zlikwidowanym cmentarzu został sprzedany prywatnemu właścicielowi.

Galeria

Zapisy nazewnictwa

  • 1285 - Dachowe (UBP)
  • 1293 - Dakow (UBP)
  • 1294 - Dakowe (UBP), Dakow (PUB)
  • 1328 - Dachow (UBP)
  • 1366 - Dakow (UBP)
  • 1570 - z Gadkowem (LMC II)
  • 1662 - Dackau (ZtM)
  • 1790 - Daackau (Srt)
  • 1881 - Gdakowo (SG)
  • 1945 - Dakau (R)
  • 1951 - Gdakowo (R)
  • inne spotykane formy (Daakau)

Ludność

Wielkość wsi przedstawiała się następująco na przestrzeni lat:

  • 1789 r. - 34 domy mieszkalne
  • 1817 r. - 38 domów mieszkalnych, 278 mieszkańców
  • 1831 r. - 35 domów mieszkalnych, 217 mieszkańców
  • 1864 r. - 48 domów mieszkalnych, 373 mieszkańców
  • 1871 r. - 48 domów mieszkalnych, 372 mieszkańców
  • 1885 r. - 48 domów mieszkalnych, 357 mieszkańców
  • 1895 r. - 44 domy mieszkalne, 337 mieszkańców
  • 1905 r. - 45 domów mieszkalnych, 306 mieszkańców
  • 1910 r. - 300 mieszkańców.

Zobacz też

Wykaz miejscowości powiatu kwidzyńskiego

Źródła


Siedziba gminy: miasto Prabuty


Wsie sołeckie: AntoninKamiennaGdakowoGilwaGontyGórowychyGrodziecJakubowoJulianowoKołodziejeLaskowiceObrzynowoPilichowoPólkoRaniewoRodowoStańkowoStary KamieńSypanicaSzramowoTrumiejki

Miejscowości niesołeckie: Bronowo MałeGórowychy MałeGrażymowoHalinowoKałdowoKleczewoKolonia GąskiKowaleLaskowicki TartakMłyniskoOrkuszPachutkiPałatykiRodowo MałeRumunkiStary MłynZagaje