Friedrich Jakob Heidenhain

Z Kwidzynopedia - encyklopedia e-kwidzyn

Friedrich Jakob Heidenhain urodził się w Grudziądzu (dawn. niem. Graudenz) 6 marca 1845 roku jako syn kupca Luisa i Ernestine z domu Mann.

W rodzinnym mieście uczęszczał do szkoły realnej. Następnie wyjechał do Berlina, gdzie uczył się w renomowanych gimnazjach: Friedrich - Werderschen Gymnasium, później w Joachimsthalschen Gymnasium. Z powodu choroby musiał na pięć lat przerwać naukę. W tym czasie przebywał w gospodarstwie rolnym na wsi. Kontynuował naukę w gimnazjum w Grudziądzu (dawn. niem. Graudenz) i tam w roku 1869 zdał maturę. Studiował na uniwersytecie w Berlinie oraz w Monachium. Powołany do wojska brał udział w wojnie prusko-francuskiej 1870/1871. Służąc w armii jako oficer został w bitwie pod Spishern/Spickeren ciężko ranny. Za działalność otrzymał w roku 1870 odznaczenie wojskowe – Żelazny Krzyż.

Po demobilizacji ukończył studia i dnia 16 lutego 1875 r. na wydziale filozoficznym uniwersytetu w Halle uzyskał doktorat filozofii za traktat „DE DOCKTRINAE ARTIUM ARISTOTELICAE PRINCIPIS”.

Pracę w szkolnictwie rozpoczął 29 września 1875 roku w gimnazjum w Kwidzynie w charakterze kandydata nauczycielskiego. Dnia 26 lutego 1876 roku złożył w Królewcu (dawn. niem. Königsberg) egzamin „Pro facultate docendi”, uzyskując pełne kwalifikacje do nauczania w państwowych szkołach średnich.

Z dniem 1 października 1876 roku mianowany został nauczycielem gimnazjum w Kwidzynie, w którym już poprzednio pracował. Uczył języka greckiego, łacińskiego i niemieckiego.

Przeniesiony do gimnazjum w Brodnicy (dawn. niem. Strasburg) 1 kwietnia 1882 roku jako starszy nauczyciel, wykładał oprócz wyżej wymienionych trzech języków także historię oraz geografię.

W kwietniu 1893 roku otrzymał tytuł profesora gimnazjalnego. Pracując w brodnickiej placówce napisał, wydrukowany później, artykuł pt. „VOR 160 JAHREN. MITTEILUNGEN EINES OSTPRUESSISCHEN HAUSBUCHES (der Familie Kraus)” („Wiadomości zawarte we wschodniopruskim dzienniku domowym (rodziny Kraus)“ – na podstawie notatek sporządzonych w latach 1719-1750.

Z dniem 28 sierpnia 1894 roku, po 12 i pół roku pracy w Brodnicy (dawn. niem. Strasburg), przeniesiony został do trzeciego, i ostatniego już, miejsca zatrudnienia – do gimnazjum w Malborku (dawn. niem. Marienburg).

Pracując zawodowo w oświacie czynnie popierał turystykę i muzealnictwo.

Był członkiem towarzystwa historycznego „Historischer Verein für den Regierungsbizirk Marienwerder”.

Dnia 14 sierpnia 1910 roku, odznaczony został Orderem Czerwonego Orła (niem. Der Rote Adlerorden) IV klasy. W listopadzie 1911 roku obłożnie zachorował. Dla poratowania zdrowia otrzymał urlop do 1 kwietnia 1912, ale do pracy już nie wrócił.

Zmarł 29 marca 1912 roku.

Źródła