Arthur Kickton

Z Kwidzynopedia - encyklopedia e-kwidzyn
Wersja Großvater (dyskusja | edycje) z dnia 11:53, 2 lut 2011
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Arthur Max Archilles Kickton urodził się 28 maja 1861 roku w Kwidzynie (dawn. niem. Marienwerder)

Był synem leśniczego książąt Hohenlohe, Carla Adolfa Ewalda Kicktona.

Studiował na Politechnice w Charlottenburgu i po jej ukończeniu został zatrudniony w pruskim Ministerstwie Robót Publicznych (niem. Ministerium der öffentlichen Arbeiten) w Berlinie. Z ramienia ministerstwa kierował pracami budowlanymi w zamku malborskim w 1889 roku. W 1893 roku został rządowym radcą budowlanym (niem. Regierungsbaumeister) w biurze technicznym oddziału budowlanego ministerstwa.

W latach 1896–1903 kierował budową wielu kościołów. Za zasługi związane ze wznoszeniem Kaiserin-Augusta-Stiftung w Poczdamie, szkoły z internatem dla panien z "wyższych sfer", został odznaczony przez cesarza Wilhelma II orderem Czerwonego Orła IV klasy. 23 maja 1901 roku został członkiem Towarzystwa Architektów (niem. Architekten-Verein) w Berlinie.

Otrzymał złoty medal na wystawie światowej w St. Louis (1904). Był inspektorem budowlanym i referentem w swoim ministerstwie. W latach 1910–1913 decernentem budowlanym rejencji poznańskiej, a w latach 1913–1915 rejencji poczdamskiej. W 1915 roku został referentem do spraw budownictwa kościelnego w Prusach.

Jednocześnie, od 1906 roku jako docent prywatny wykładał ochronę i konserwację zabytków na Politechnice Berlińskiej i w 1918 został jej senatorem honorowym. W 1916 roku został mianowany tajnym radcą budowlanym.

Od 1917 roku był honorowym członkiem urzędu do spraw państwowych egzaminów budowlanych. Od 1919 roku członek zwyczajny Berlińskiej Akademii Budowlanej (niem. Berliner Bauakademie), a od 1939 roku członek nadzwyczajny. Od 1920 roku tajny nadradca budowlany (niem. Geheimes Oberbaurat).

W latach 1918–1926 zajmował się odbudową kościołów w Prusach Wschodnich zniszczonych podczas I wojny światowej. W tym samym czasie prezentował na wystawach projekty polichromii architektonicznych. W 1926 roku przeszedł w stan spoczynku.

Z żoną Magdaleną, poślubioną w 1893 roku, miał troje dzieci. Córka Erika Kickton (1896–1967) była kompozytorką, teoretykiem muzyki i pisarką.

Zmarł 22 kwietnia 1944 roku w Neubabelsbergu.

Prace

  • 1931 – kościół św. Barbary w Bytomiu
  • 1930–1933 – ewangelicki kościół św. Krzyża (niem. Kreuzkirche) w Królewcu
  • 1925 – odbudowa kościoła ewangelickiego w Alemborku
  • 1924 – kościół katolicki w Geisleden (Turyngia), projekt z wykorzystaniem starszego prezbiterium
  • 1924–1926 – kościół w Kalinowie
  • 1923–1926 – projekt kościoła śś. Piotra i Pawła w Opolu
  • 1913–1916 – ewangelicki kościół dworski w Kadynach (niezachowany)
  • 1913 (renowacja); 1922–1923 (odbudowa) – kościół ewangelicki w Pisanicy
  • 1911 – kościół ewangelicki w Philippsbourgu (Lotaryngia)
  • 1910–1913 – projekt ewangelickiego kościoła św. Pawła i dom parafialny we Wrocławiu
  • 1902–1903 – kościół w Bornim (obecnie Poczdam), projekt Ludwiga von Tiedemanna, kierownictwo prac budowlanych i projekt wnętrza
  • 1901–1902 – Kaiserin-Augusta-Stift w Poczdamie, projekt wg szkicu Lothara Krügera i prace budowlane przebudowa kościoła ewangelickiego w Nowem
  • 1898–1899 – projekt wnętrz kościoła Betlejemskiego (niem. Bethlehemkirche) w Poczdamie,
  • 1896–1898 – kościół Zbawiciela (niem. Erlöserkirche) w Poczdamie, projekt Gotthilf Ludwig Möckel, prace budowlane

Źródła